Search

Travel The world with boardsports

Boardgirl Who loves Travel

Update 6#

Na 5 zomermaanden in Griekenland gezeten te hebben, kwam ik weer op Nederlandse bodem en om eerlijk te zijn, ik haat het! Het voelt alsof ik alleen maar rondjes aan het maken ben. Van ander land terug naar Nederland , weer naar een ander land en dan terug naar Nederland. Zal ik hier ooit aan wennen….? Waarschijnlijk niet!

In Nederland, pas ik nergens bij en dat wil ik ook niet. Niet in dit land. Ik hoor hier niet. In de eerste paar dagen dat ik weer terug was in NL, voelde vreemd. Naarmate we weer een paar weken verder zijn, besef ik het weer..waarom ik deze plek ook alweer zo vreselijk vindt.

Van strandleven terug naar het dagelijkse routine in Nederland Het is alsof ik twee verschillende levens leid. Het ‘luxere’ strandleven in de andere landen en het saaie leventje in NL met tussendoor dan nog wel een winterseizoen ergens anders in de wintersport. In mijn strandleven ben ik op de èèn of andere manier een stuk actiever dan wanneer ik terug in Nederland ben, me bezig hou met de watersporten. In Griekenland heb ik regelmatig de kans gehad om mezelf te verbeteren met wakeboarden, dan wel achter een boot. Ik heb mezelf toen wijsgemaakt om hier voor nog meer te willen trainen, uiteindelijk aan een wedstrijd mee te doen. Dit zijn plannen die ik in het buitenland vaak tijdens mijn reizen tegenkom, maar eenmaal in Nederland lopen deze plannen totaal weer anders, en komt het weer neer op keuzes maken. Van mijn plannen komen niets meer terecht wanneer ik in Nederland ben. En hou ik me eigenlijk alleen maar bezig met het schrijven van de nieuwe verhalen over de plekken en avonturen voor mijn boek. En blijf ik nog steeds zoeken naar een juiste sponsor. Al gaat beide ook niet altijd zonder slag of stoot en wilde ik dit eigenlijk opgeven. Toch kan ik wel weer een nieuwe sponsor op mijn lijst erbij zetten voor het nieuwe jaar! Welke dat is, hou ik nog even voor mezelf. En wie weet wat er nog meer komt.

2018 Het jaar 2017 zit er op. Ik kan terugkijken op een bijzondere maar ook zeker uitdagend jaar. Het nieuwe jaar zal hopelijk vol met ook weer nieuwe avonturen zijn! En met een stap dichterbij naar Australië?! Wie weet!..ik blijf er in ieder geval hoop in houden.

Ik ben natuurlijk de enige die verantwoordelijk is voor mijn eigen pad. En hoe mijn nieuwe jaar eruit zal komen te zien. Waar ik naar toe ga, wat ik ga doen. Om iets te doen wat ik helemaal niet leuk vindt of iets dat niet voor mij is weggelegd, zou tijdsverspilling zijn, ook al zou het mij in bepaalde situaties heel erg helpen met het sparen voor Australië. Dan is het net hoe lang ik het juist op die plek kan uithouden.

Ik moest gewoon weer weg, maar wist totaal niet waar naar toe. Inplaats volgde ik mijn hart en kwam weer in Oostenrijk uit.

Inmiddels kan ik alweer ruim een maand hier in Oostenrijk wegstrepen met voornamelijk een periode van gewerkt te hebben. Mijn draai kan ik hier moeilijk vinden, anders dan bij de andere reizen. En ik ben hier eigenlijk vooral om de periode door te komen, met nog wel een compleet andere baan. Deze werkwereld ben ik niet gewend vergeleken met waar ik hiervoor gewerkt heb en zeker niet in zo’n land als Oostenrijk, terwijl juist deze werkbranche mij wel heel erg ligt.

Toch kijk ik er eigenlijk wel een beetje tegenop om hier tot maart 2018 te blijven, omdat sneeuw niet bepaald mijn ‘playground’ is en ook niet echt mijn ding. Bovenal lichamelijk ben ik er niet sterk genoeg voor, wat ik na 1 skitocht heb ondervonden..

Bovenal de reis die ik tot nu toe hier in mijn eentje gemaakt heb, heeft z’n ups en downs.. Sowieso heeft alleen reizen/ werken in buitenland zijn beperkingen op bepaalde momenten. En hoe vaak die er dan ook zijn…it sucks!! Er was een moment dat ik hier weer weg wilde. Had genoeg van de mensen om me heen, wilde weer gewoon het buitenbeentje zijn. Zelfs van de omgeving en het land had ik ook genoeg van.. Toch weet ik mezelf er altijd wel weer door heen te slaan, op wat voor manier dan ook! Maar ik besef dat dit land, niet mijn land is! Het blijft toch wel een hele omschakeling voor mij om van watersport naar wintersport te gaan.

Denk je juist net alles aardig voor elkaar te hebben, wil je het positief blijven bekijken, krijg je opnieuw een tegenslag! Ik zou denken dat dat een gewoonte word bij mij en ik er aan wen zo langzamerhand..niet dus! Zal mijn Oostenrijk avontuur ook hier nu eindigen?! Ik wil niet terug naar NL en kan ook niet terug dus nee. Een nieuwe poging. Sinds 2 weken ben ik verhuisd naar een dorp, 15 minuten verder van waar ik begon. Op een plek wat ook weer in ‘the middle of nowhere’ ligt. Maar vooral waarbij ik met nog eens opnieuw 3 stappen terug moet zetten! Zelfs in de werkwereld, een andere baan wat mij totaal niet ligt! Ik ontvluchtte juist Nederland om zo niet in de dagelijkse routine terecht te komen..Nu zit ik er alsnog in, maar dan in Oostenrijk! Het moeilijkste voor mij, dat ik nu in deze werkwereld zit, is dat de mensen in mijn omgeving niet of zeer moeilijk kunnen accepteren dat ik een totaal ander levensstijl heb en wil leiden. Dit brengt mij ook eigenlijk een beetje in een lastige situatie. Hierdoor lopen mijn plannen totaal anders. Natuurlijk weet ik dat ik dit zelf in de hand heb, maar nu ik weer een nieuwe sponsor erbij heb, kan en wil ik dit niet gaan verpesten! Ik probeer er boven te staan, om zeker hoger op te komen!

Snowboarden in Oostenrijk Zodra ik dan ook vrije momenten heb hier, ben ik graag weer het buitenbeentje, kan ik eindelijk een paar uurtjes weg van deze werkomgeving, met een board bezig zijn. In dit geval snowboarden wat ik dan opnieuw weer ben gaan oppakken en dat zoveel mogelijk tussen het dagelijkse sleur door. Eenmaal weer op een snowboard gestaan te hebben na twee jaar dacht ik juist dat ik het snowboarden zo goed als onder de knie zou hebben vanwege het vele wakeboarden. Dit heb ik zeker overschat! Het board gevoel is misschien hetzelfde, maar de houding is dan weer totaal anders, net als de techniek. En niet te vergeten de ondergrond. Met wakeboarden probeer je eigenlijk als het ware het board boven water te houden om zo vooruit te komen. Bij snowboarden is juist het geval dat je het board in de sneeuw houdt. Alles bij snowboarden is juist net het tegenovergestelde van wakeboarden. Nu heb ik een aantal keren heb mogen snowboarden, vier pogingen tot nu toe met een gekneusde pols, GoPro in tweeën en vele blauwe plekken later, was dit vooral met veel vallen en opstaan, ondanks dat, begin ik de wintersport wel wat meer te waarderen, zeker nu ik meer tijd over heb om te gaan snowboarden! Hoe ver ik daarin zal gaan komen is dan nog maar de vraag..

Advertisements

GOPR4728_Moment

Update 5#

Buitenbeentje                                                                                                                                   De eerste 11 weken heb ik team leider kunnen zijn van een Xperience Team in Simantro Beach. Twee weken ben ik weer team leider van mezelf geweest en stond ik er dus weer alleen voor in mijn werk. En ik dacht juist dat dat veel beter zou zijn, wat ook wel zo was later. Maar in de eerste paar dagen dat ik er weer alleen voor stond, hakte er best wel goed in, vooral vanwege deze plek en ondanks dat ik toch wel meer op mezelf ben.

Inmiddels heb ik deze plek nu al wel weer voor gezien. En is dit ook niet de plek waar ik me thuis voel. Ik weet eigenlijk ook helemaal niet waar mijn thuis is. Ik voel me thuis wanneer ik op reis, voor nu ieder geval. Hier in Chalkidiki is niet mijn plek. En zeker wanneer je hier al bijna 4 maanden zit en al veel plekken gezien hebt. Voor mij zijn bepaalde plekken 1 keer genoeg om te bezoeken.

Toch kan ik mij nog wel zo vermaken op het moment dat ik alleen op pad ben, een ‘lonely’ backpacker in een gebied dat eigenlijk ook helemaal niet zo bekend is onder toeristen.

Nieuwe hoofdstukken boek                                                                                                        Dat geeft mij weer een uitgelegen kans, om als reiziger meer over de provincie Chalkidiki en zijn drie schiereilanden te schrijven. Terwijl ik hier ondertussen ook al meer plekken, buiten Chalkidiki en de schiereilanden heb gezien. Dit levert voor mij weer gloednieuwe verhalen voor de volgende hoofdstukken. Nog niet zo heel lang terug heb ik dan ook door de stad Athene gereisd. Stiekem van binnen dacht ik dat ook Athene niet echt een stad is om er alleen naartoe te gaan, maar ik had het mis. Athene is zo niet vergelijkbaar met Cairo, waar ik een jaar terug zat. Het voelde veiliger in Athene. Zoveel verschillende nationaliteiten. Ik kon er gewoon ‘old skool’ met een kaart eindeloos verdwalen en rondlopen door de straten zonder lastig gevallen te worden of aangestaard te worden als een vreemd iemand die er niet vandaan komt.

Kitesessie Mykonos                                                                                                                        En vervolgens na twee dagen Athene, door te reizen met de boot naar Mykonos eiland. Zodat ik alsnog een kitesessie kon meemaken dit kiteseizoen, zeker omdat het toch wel heel erg kriebelde om weer te gaan kitesurfen na een bijna een jaar te hebben moeten missen. Deze kitesessie voelde dan ook onwijs goed om meteen weer op het water te starten. En het ging zelfs zo goed, dat ik vanaf een boot kan waterstarten.DSC_1043

 

DSC_1046.JPGWatersport en reizen is nu alles voor me en daarmee heb ik besloten een stap hoger te gaan, met mezelf en samen met een personal trainer klaar te stomen voor een wedstrijd in El Gouna. Dan wel wakeboarden. Met name omdat ik zoveel kansen heb kunnen nemen om te gaan wakeboarden hier inplaats van kitesurfen. Uiteraard doe ik ze beide heel graag, maar de gelegenheid om hier te kitesurfen zit er gewoon niet in. Ik heb me zo aardig weten te ontwikkelen in het wakeboarden dat ik daar ook mee verder wil. De kans geven aan wedstrijden mee te doen. Mezelf tot het uiterste drijven, met name omdat deze twee sporten zoveel voor me betekenen.

20727992_1954734234546597_7613325696397015661_n20770431_1955191121167575_638716420547752583_n

De langzame route naar Australië                                                                                         Het grote doel, sparen voor die ene studie lijkt nog totaal niet in zicht te komen, gezien het in 2019 vast staat. Zelfs het einde van het voldoende gespaard te hebben, komt in mijn ogen nog lang niet dichterbij! Met nu nog steeds reizen als hobby en nog altijd zoekende naar die ene juiste sponsor, kom ik maar niet verder naar dat doel. Reizen en tegelijkertijd watersport certificaten behalen is soms moeilijk te combineren qua budget vooral, met ook nog eens Australië als doel terwijl ik mezelf juist wijsgemaakt de wereld rond te reizen door boardsport plekken te ontdekken! Jammer genoeg is rezien niet gratis, tenzij je het anders gaat bekijken natuurlijk..ik besef ook dat ik dan eigenlijk een keuze zou moeten maken, wil ik naar Australië. Maar waarom zou ik hetgene wat mij het meest gelukkig maakt, opgeven?! Dan zou mijn boek ook nooit af kunnen komen, terwijl ik het boek aan het schrijven puur vanwege mijn reizen die ik maak.

Toch blijf ik de hoop houden dat het mij gaat lukken, dan wel niet in 2019, maar in een andere jaar. 

Nog altijd durf ik met weinig zekerheid te zeggen hoe mijn toekomst eruit ziet. Al weet ik diep van binnen wel welke kant ik op wil. Het zomerseizoen zit er hier alweer bijna op, met nog op z’n minst 6 weken te gaan, vlieg ik weer terug naar Nederland na 5 maanden Griekenland. Wat ga ik dan doen..? dat blijft altijd een vraag  met hoe ik de winterperiode door ga komen. Al staat Egypte wel weer opnieuw in de planning of in ieder geval in gedachten, deze keer voor in de winter. Maar of dat door gaat is niet zeker.  Dit geldt natuurlijk ook voor volgend jaar weer. Heb ik dan eindelijk een baan in de surfsport.?! Wie weet hoe dat gaat lopen.

PicsArt_06-16-12.38.49.png

Update 4#

Het strandleven                                          Het voelt weer als thuiskomen voor mij! Het strandleven is wat bij mij het beste past, nu ik dat na de verschillende reizen ontdekt heb over mezelf. Nergens anders dan de ‘beachlife’ is wat mij het meest op mijn gemak maakt en waar ik mezelf kan zijn. En op welke strandplek het dan is, maakt mij echt niets uit. Alles behalve NL natuurlijk. 
Team leider in Griekenland                        Nu werk ik alweer bijna een maand op het strand in Kassandra, simantro Beach Griekenland. Na 2 jaar verschillende reizen te hebben gemaakt, ben ik in de tussentijd doorgegroeid naar team leider in Chalkidiki. Alleen reizen heeft iets, een kracht dat niet iedereen aan kan. Het heeft mij juist sterker gemaakt. Hoe heb ik na de afgelopen 2 jaar zo ver kunnen komen..? Ik besef dat ik er juist zo naar toe heb gewerkt en ik nog hoger wil bereiken. 

Nu is het aan mij leidinggevende te zijn van dit seizoen in Simantro Beach. Een hele verantwoordelijke functie, waar nog erg veel bij komt kijken dan dat fantastische baantje op strand. En zeker nu ik in alles ook het aanspreekpunt ben en zelfs de beslissingen mag nemen. 

Ik leef hier nu een simpel leven, net zoals in Egypte vorige zomer. Alleen zie ik dit toch wel weer anders. Uiteraard omdat het een andere land is, maar vooral ook door de manier hoe ik hier te werk ben. Ik woon erg afgelegen in het bos, buiten het hotelterrein en dus ook mijn werkplek. En woon tussen het ongedierte die wij Nederlanders nog niet eens kunnen benoemen en ver van de buiten wereld met geen één rijdende bus of stad in de buurt. De grotere stad Thessaloniki ligt hier zo’n 2 uur vandaan met de auto, waar ik niet echt iets aan heb als ik geen auto kan huren. Ik beschik dan wel over een mountainbike, waar de omgeving wel zeker voor geschikt is vanwege de bergen, maar aan de andere kant is het ook weer niet zo handig door de stijlen bergen die je hier hebt. En het is haast onmogelijk om op sommige plekken te mountainbiken, omdat je dan vaak wel eens over de hoofdweg moet. En ik ben er achter gekomen dat de Grieken hier als gekken rijden en regelmatig wel eens een ongeluk veroorzaken. 

De meest omringende dorpjes die hier in de buurt zitten, zijn redelijk te bereiken met de mountainbike of lopend vanaf het strand of over de bergen, maar ik merk dat de tijd in deze dorpjes stil heeft gestaan en is er nauwelijks of helemaal niets te zien. Kortom ik kan eigenlijk niet echt een kant op. 

Met nu ik leidinggevende ben, kan ik helaas ook niet zomaar weg gaan. Veel heb ik dan ook nog niet echt kunnen zien van dit land. En of ik hier nog wel een kans krijg om meer van dit land te zien, is nog maar even afwachten. Nu ben ik dan weer afhankelijk van mijn werk. 

Watersports                                                      Aan de andere kant doordat ik weinig reis naar plekken hier en weinig of helemaal geen geld uitgeef, gaat het sparen een stuk sneller. Dit in het grote voordeel van des te eerder ik naar Australië kan! Toch had ik stiekem ook wel gehoopt om hier het kitesurfen weer op te pakken, waar ik geëindigd was in Egypte. Maar dat is echter te ver van mijn woon en werkplek vandaan. En hier wordt helaas niet gekitesurft. Met name omdat de wind gewoon heel slecht is. Voordeel, ik als watersportliefhebber kan mij hier wel bezig houden en in verder ontwikkelen in het wakeboarden. Deze keer dan wel achter een boot. En een nieuwe sport voor mij, SUPpen. En zelfs surfen!! Maar toch verlang ik nog wel het meest naar kitesurfen, nu ik daar al aardig ver mee ben gekomen. 

Voor nu zal ik het dus bij alleen wakeboarden en SUPpen moeten houden. En kan ik niet verder reizen dan op de plek waar ik nu zit. Maar één ding weet ik wel, dit is het leven, waar ik naar verlangde. Ook al heb ik niet het super deluxe leven. Ik ben eindelijk weer in een ander land! Tegelijkertijd genieten van de dingen die ik nu in dit land en in de komende landen kan doen, geweldige verhalen erover schrijven en ook gewoon sparen voor mijn droom studie in Australië. Of dat kan? Jazeker! 

Vivida Lifestyle @Greece 

It feels like coming home for me!! 😎🌊       #Greece #oceanview #seaismyplayground #adventurer #watersports #boardgirl #traveltheworld 

https://www.vividalifestyle.com

Update 3#

Sponsor                                                                                                                                                       Nu ik weer terug ben in Nederland, is er eigenlijk niet veel gebeurd wat betreft het sparen. Het ligt even een beetje stil. En om nu dan voor zo’n korte tijd in Nederland aan het werk te gaan, heeft weinig zin. Nu ben ik wel afgelopen dagen bezig geweest om een goede sponsor te vinden die mij eventueel wil sponsoren voor de studie in Australië. Alhoewel er wel resultaat is, heb ik naar mijn mening nog niet de juiste gevonden. Ik heb wat nieuwe sponsors kunnen vinden die mij ook genoeg aanbieden. Daar ben ik uiteraard erg blij mee. Sindskort hoor ik dan nu ook bij de WOO Sports Team!! Hier mag ik dan zeker trots mee zijn. 

Verder heb ik nog met een andere sponsor contact, die juist bereid is mij financieel te willen. Datgene waar ik dus echt naar op zoek ben voor Australië! En kan je vertellen dat het ook zeker niet makkelijk is om die te vinden. Maar deze sponsor staat ook nog niet officieel vast en ik ben er nog mee bezig. Of dit 100% door kan gaan, is helaas ook nog niet zeker. Er staat natuurlijk wel wat tegenover als zij mij financieel willen steunen. Het promoten van hun kleding merk, een merk dat totaal onbekend is in Nederland. Toch wil ik mijn best doen om dit volledig rond te krijgen en hopen dat ik met deze sponsor samen kan werken. Om het goed te kunnen promoten is mij gevraagd een promotie video te maken. Uiteraard met hun kleding aan. En eigenlijk heb ik nog helemaal geen idee hoe ik de video met de GoPro ga maken en bovenal wat voor video het gaat worden. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe dit zal gaan lopen.

Reisboek                                                                                                                                                     Zoals de vele anderen, is ook WOO Sports mega enthousiast over het boek! Nu door alle positieve reacties, blijf ik hier dan ook mee verdergaan. Natuurlijk in de hoop dat het ooit in de winkels zal komen te liggen. Nu ben ik er nog tot diep in de nacht mee bezig om de verhalen af te schrijven. Al loop ik nu eigenlijk een beetje vast met wat ik over mijn Oostenrijk avontuur zou kunnen gaan schrijven. Het was ook maar een erg korte trip. En gek genoeg heb ik ook nog niet eens een titel voor het boek. De verhalen die ik over mijn reis in Egypte heb geschreven, ben ik erg tevreden mee. En zou ik dit graag met de mensen willen delen. Natuurlijk ben ik danwel erg nieuwsgierig naar de meningen van de mensen die er zo enthousiast over zijn, hoe zij het vinden. Maar ik wil ook niet meteen die hele verhalen gelijk gaan delen. En zeker niet met iedereen die het kan lezen, al levert dat misschien wel meer promotie op voor het boek.

Nog een maandje, en dan ga ik inmiddels alweer het vierde avontuur aan; Griekenland! Ik kan dan in ieder geval wel weer doorgaan met sparen en tegelijkertijd genieten van de reizen en sport avonturen die daar maak. En niet te vergeten het kitesurfen weer oppakken. Er zullen uit deze avonturen dan ook zeker bijzondere en geweldige verhalen gaan komen!

Longboarding in Holland 🤘
Riding into the sunset!! 🌇 able to go longboarding in my hometown again..and waiting till I can travel to my fourth country for a new kiteseason!! 😍 🌊🇬🇷 #longboard #boardgirl #traveltheworld Sheshreds.co

Update 2#

PicsArt_02-17-07.45.04

https://sheshreds.co/pages/Kim-Boersema

Oostenrijk avontuur                                                                                                                                     Mijn Oostenrijk avontuur zit er bijna op na 6 weken. Dit kwam eigenlijk heel onverwachts dat ik aankomende zondag alweer naar Nederland vlieg. En ik ben er nog helemaal niet klaar voor om mijn tas weer in te moeten pakken en het vliegtuig weer in te stappen naar Nederland. Terwijl het eigenlijk gepland was dat ik hier tot april zou blijven. Maar toch ben ik aan de ene kant ook wel blij dat ik weer even naar “huis” ga. Zes weken elke dag werken, zonder ook maar één dag vrij, sloopt je behoorlijk! En laat staan dat ik niet eens 1 keer heb skiën of snowboarden! Tot nu toe was dit dan ook mijn saaiste avontuur!       Terwijl ik hier de afgelopen 6 weken heb doorgebracht, heb ik niet veel andere avonturen mee kunnen maken vanwege het werk. Dit maakt het dan voor mij best lastig een verhaal te schrijven voor mijn boek over het derde land in 2 jaar waar ik nu langer dan twee weken heb doorgebracht en waar ik gewerkt heb. En dit is vooral het eerste land waar ik zo weinig heb kunnen zien en doen. Mijn dagen zagen er eentonig en vaak hetzelfde uit. Het zijn voornamelijk levenslessen die ik geleerd heb hier.DSC_0187

Alleen reizen                                                                                                                                                                  In de 6 weken dat ik in Oostenrijk heb doorgebracht ontdekte ik dat hoe meer ik mezelf steeds weer begon te leren kennen, hoe meer ik verloor. Ik had nooit stilgestaan bij de mindere kanten van het alleen reizen. Na mijn eerste lange buitenland avontuur in 2015, wist ik wat ik wilde. Ontdekte waar mijn hart echt lag..bij reizen. Toen zag ik alleen de positieve kanten van het alleen reizen. De vrijheid, geen verplichtingen en je leert jezelf op een andere manier steeds weer kennen. In die 2 jaar ben ik naar 3 landen afgereisd en in elk land heb ik langer dan minstens 1 maand gezeten. Het heeft me veranderd. En begon in te zien dat alleen op pad zijn ook soms tegenslagen kan hebben..maar hoe ga je hier dan mee om? Nou, ik ga gewoon verder met wat ik graag doe. En nu kan ik dit land ook weer afstrepen op mijn wereldkaart.Want reizen zal nu eenmaal altijd een passie van mij blijven net als de boardsporten die ik in landen zal doen. En dat ik hierover schrijf op de website doe ik puur omdat ik het leuk vindt.

Sparen                                                                                                                                                                         Maar nu ik straks weer terug ben in NL, zal het sparen moeizamer gaan, waar ik best van baal!! Het staat nu vast dat ik in 2019 aan de studie Diploma of Sports Development Surf Stream wil beginnen. En waar anders kan je deze studie doen dan in het surf paradijs Gold Coast! Dus nu heb ik zo’n twee jaar de tijd om alles bij elkaar te krijgen. Heb mezelf een deadline samengesteld, omdat ik het anders weer zou gaan uitstellen…en of het ook echt haalbaar is voor 2019 terwijl ik ook nog andere plannen heb die ik nog voor 2019 wil gaan doen.…?! We gaan het zien!! Helaas heb ik nog geen geschikte sponsor hiervoor gevonden. Ik zal het dan voor nu ook op mijn eigen houtje moeten doen en zoals altijd hou ik de hoop er in. Voor nu zal ik een maandje in Nederland zijn en om dan nog voor die korte tijd een baantje te vinden, heeft eigenlijk geen nut. Eind april zal ik weer op reis gaan naar mijn vierde land, namelijk Griekenland voor de hele zomer! klaar voor een nieuw kite seizoen !!

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑