Buitenbeentje                                                                                                                                   De eerste 11 weken heb ik team leider kunnen zijn van een Xperience Team in Simantro Beach. Twee weken ben ik weer team leider van mezelf geweest en stond ik er dus weer alleen voor in mijn werk. En ik dacht juist dat dat veel beter zou zijn, wat ook wel zo was later. Maar in de eerste paar dagen dat ik er weer alleen voor stond, hakte er best wel goed in, vooral vanwege deze plek en ondanks dat ik toch wel meer op mezelf ben.

Inmiddels heb ik deze plek nu al wel weer voor gezien. En is dit ook niet de plek waar ik me thuis voel. Ik weet eigenlijk ook helemaal niet waar mijn thuis is. Ik voel me thuis wanneer ik op reis, voor nu ieder geval. Hier in Chalkidiki is niet mijn plek. En zeker wanneer je hier al bijna 4 maanden zit en al veel plekken gezien hebt. Voor mij zijn bepaalde plekken 1 keer genoeg om te bezoeken.

Toch kan ik mij nog wel zo vermaken op het moment dat ik alleen op pad ben, een ‘lonely’ backpacker in een gebied dat eigenlijk ook helemaal niet zo bekend is onder toeristen.

Nieuwe hoofdstukken boek                                                                                                        Dat geeft mij weer een uitgelegen kans, om als reiziger meer over de provincie Chalkidiki en zijn drie schiereilanden te schrijven. Terwijl ik hier ondertussen ook al meer plekken, buiten Chalkidiki en de schiereilanden heb gezien. Dit levert voor mij weer gloednieuwe verhalen voor de volgende hoofdstukken. Nog niet zo heel lang terug heb ik dan ook door de stad Athene gereisd. Stiekem van binnen dacht ik dat ook Athene niet echt een stad is om er alleen naartoe te gaan, maar ik had het mis. Athene is zo niet vergelijkbaar met Cairo, waar ik een jaar terug zat. Het voelde veiliger in Athene. Zoveel verschillende nationaliteiten. Ik kon er gewoon ‘old skool’ met een kaart eindeloos verdwalen en rondlopen door de straten zonder lastig gevallen te worden of aangestaard te worden als een vreemd iemand die er niet vandaan komt.

Kitesessie Mykonos                                                                                                                        En vervolgens na twee dagen Athene, door te reizen met de boot naar Mykonos eiland. Zodat ik alsnog een kitesessie kon meemaken dit kiteseizoen, zeker omdat het toch wel heel erg kriebelde om weer te gaan kitesurfen na een bijna een jaar te hebben moeten missen. Deze kitesessie voelde dan ook onwijs goed om meteen weer op het water te starten. En het ging zelfs zo goed, dat ik vanaf een boot kan waterstarten.DSC_1043

 

DSC_1046.JPGWatersport en reizen is nu alles voor me en daarmee heb ik besloten een stap hoger te gaan, met mezelf en samen met een personal trainer klaar te stomen voor een wedstrijd in El Gouna. Dan wel wakeboarden. Met name omdat ik zoveel kansen heb kunnen nemen om te gaan wakeboarden hier inplaats van kitesurfen. Uiteraard doe ik ze beide heel graag, maar de gelegenheid om hier te kitesurfen zit er gewoon niet in. Ik heb me zo aardig weten te ontwikkelen in het wakeboarden dat ik daar ook mee verder wil. De kans geven aan wedstrijden mee te doen. Mezelf tot het uiterste drijven, met name omdat deze twee sporten zoveel voor me betekenen.

20727992_1954734234546597_7613325696397015661_n20770431_1955191121167575_638716420547752583_n

De langzame route naar Australië                                                                                         Het grote doel, sparen voor die ene studie lijkt nog totaal niet in zicht te komen, gezien het in 2019 vast staat. Zelfs het einde van het voldoende gespaard te hebben, komt in mijn ogen nog lang niet dichterbij! Met nu nog steeds reizen als hobby en nog altijd zoekende naar die ene juiste sponsor, kom ik maar niet verder naar dat doel. Reizen en tegelijkertijd watersport certificaten behalen is soms moeilijk te combineren qua budget vooral, met ook nog eens Australië als doel terwijl ik mezelf juist wijsgemaakt de wereld rond te reizen door boardsport plekken te ontdekken! Jammer genoeg is rezien niet gratis, tenzij je het anders gaat bekijken natuurlijk..ik besef ook dat ik dan eigenlijk een keuze zou moeten maken, wil ik naar Australië. Maar waarom zou ik hetgene wat mij het meest gelukkig maakt, opgeven?! Dan zou mijn boek ook nooit af kunnen komen, terwijl ik het boek aan het schrijven puur vanwege mijn reizen die ik maak.

Toch blijf ik de hoop houden dat het mij gaat lukken, dan wel niet in 2019, maar in een andere jaar. 

Nog altijd durf ik met weinig zekerheid te zeggen hoe mijn toekomst eruit ziet. Al weet ik diep van binnen wel welke kant ik op wil. Het zomerseizoen zit er hier alweer bijna op, met nog op z’n minst 6 weken te gaan, vlieg ik weer terug naar Nederland na 5 maanden Griekenland. Wat ga ik dan doen..? dat blijft altijd een vraag  met hoe ik de winterperiode door ga komen. Al staat Egypte wel weer opnieuw in de planning of in ieder geval in gedachten, deze keer voor in de winter. Maar of dat door gaat is niet zeker.  Dit geldt natuurlijk ook voor volgend jaar weer. Heb ik dan eindelijk een baan in de surfsport.?! Wie weet hoe dat gaat lopen.

Advertisements