Na 5 zomermaanden in Griekenland gezeten te hebben, kwam ik weer op Nederlandse bodem en om eerlijk te zijn, ik haat het! Het voelt alsof ik alleen maar rondjes aan het maken ben. Van ander land terug naar Nederland , weer naar een ander land en dan terug naar Nederland. Zal ik hier ooit aan wennen….? Waarschijnlijk niet!

In Nederland, pas ik nergens bij en dat wil ik ook niet. Niet in dit land. Ik hoor hier niet. In de eerste paar dagen dat ik weer terug was in NL, voelde vreemd. Naarmate we weer een paar weken verder zijn, besef ik het weer..waarom ik deze plek ook alweer zo vreselijk vindt.

Van strandleven terug naar het dagelijkse routine in Nederland Het is alsof ik twee verschillende levens leid. Het ‘luxere’ strandleven in de andere landen en het saaie leventje in NL met tussendoor dan nog wel een winterseizoen ergens anders in de wintersport. In mijn strandleven ben ik op de èèn of andere manier een stuk actiever dan wanneer ik terug in Nederland ben, me bezig hou met de watersporten. In Griekenland heb ik regelmatig de kans gehad om mezelf te verbeteren met wakeboarden, dan wel achter een boot. Ik heb mezelf toen wijsgemaakt om hier voor nog meer te willen trainen, uiteindelijk aan een wedstrijd mee te doen. Dit zijn plannen die ik in het buitenland vaak tijdens mijn reizen tegenkom, maar eenmaal in Nederland lopen deze plannen totaal weer anders, en komt het weer neer op keuzes maken. Van mijn plannen komen niets meer terecht wanneer ik in Nederland ben. En hou ik me eigenlijk alleen maar bezig met het schrijven van de nieuwe verhalen over de plekken en avonturen voor mijn boek. En blijf ik nog steeds zoeken naar een juiste sponsor. Al gaat beide ook niet altijd zonder slag of stoot en wilde ik dit eigenlijk opgeven. Toch kan ik wel weer een nieuwe sponsor op mijn lijst erbij zetten voor het nieuwe jaar! Welke dat is, hou ik nog even voor mezelf. En wie weet wat er nog meer komt.

2018 Het jaar 2017 zit er op. Ik kan terugkijken op een bijzondere maar ook zeker uitdagend jaar. Het nieuwe jaar zal hopelijk vol met ook weer nieuwe avonturen zijn! En met een stap dichterbij naar Australië?! Wie weet!..ik blijf er in ieder geval hoop in houden.

Ik ben natuurlijk de enige die verantwoordelijk is voor mijn eigen pad. En hoe mijn nieuwe jaar eruit zal komen te zien. Waar ik naar toe ga, wat ik ga doen. Om iets te doen wat ik helemaal niet leuk vindt of iets dat niet voor mij is weggelegd, zou tijdsverspilling zijn, ook al zou het mij in bepaalde situaties heel erg helpen met het sparen voor Australië. Dan is het net hoe lang ik het juist op die plek kan uithouden.

Ik moest gewoon weer weg, maar wist totaal niet waar naar toe. Inplaats volgde ik mijn hart en kwam weer in Oostenrijk uit.

Inmiddels kan ik alweer ruim een maand hier in Oostenrijk wegstrepen met voornamelijk een periode van gewerkt te hebben. Mijn draai kan ik hier moeilijk vinden, anders dan bij de andere reizen. En ik ben hier eigenlijk vooral om de periode door te komen, met nog wel een compleet andere baan. Deze werkwereld ben ik niet gewend vergeleken met waar ik hiervoor gewerkt heb en zeker niet in zo’n land als Oostenrijk, terwijl juist deze werkbranche mij wel heel erg ligt.

Toch kijk ik er eigenlijk wel een beetje tegenop om hier tot maart 2018 te blijven, omdat sneeuw niet bepaald mijn ‘playground’ is en ook niet echt mijn ding. Bovenal lichamelijk ben ik er niet sterk genoeg voor, wat ik na 1 skitocht heb ondervonden..

Bovenal de reis die ik tot nu toe hier in mijn eentje gemaakt heb, heeft z’n ups en downs.. Sowieso heeft alleen reizen/ werken in buitenland zijn beperkingen op bepaalde momenten. En hoe vaak die er dan ook zijn…it sucks!! Er was een moment dat ik hier weer weg wilde. Had genoeg van de mensen om me heen, wilde weer gewoon het buitenbeentje zijn. Zelfs van de omgeving en het land had ik ook genoeg van.. Toch weet ik mezelf er altijd wel weer door heen te slaan, op wat voor manier dan ook! Maar ik besef dat dit land, niet mijn land is! Het blijft toch wel een hele omschakeling voor mij om van watersport naar wintersport te gaan.

Denk je juist net alles aardig voor elkaar te hebben, wil je het positief blijven bekijken, krijg je opnieuw een tegenslag! Ik zou denken dat dat een gewoonte word bij mij en ik er aan wen zo langzamerhand..niet dus! Zal mijn Oostenrijk avontuur ook hier nu eindigen?! Ik wil niet terug naar NL en kan ook niet terug dus nee. Een nieuwe poging. Sinds 2 weken ben ik verhuisd naar een dorp, 15 minuten verder van waar ik begon. Op een plek wat ook weer in ‘the middle of nowhere’ ligt. Maar vooral waarbij ik met nog eens opnieuw 3 stappen terug moet zetten! Zelfs in de werkwereld, een andere baan wat mij totaal niet ligt! Ik ontvluchtte juist Nederland om zo niet in de dagelijkse routine terecht te komen..Nu zit ik er alsnog in, maar dan in Oostenrijk! Het moeilijkste voor mij, dat ik nu in deze werkwereld zit, is dat de mensen in mijn omgeving niet of zeer moeilijk kunnen accepteren dat ik een totaal ander levensstijl heb en wil leiden. Dit brengt mij ook eigenlijk een beetje in een lastige situatie. Hierdoor lopen mijn plannen totaal anders. Natuurlijk weet ik dat ik dit zelf in de hand heb, maar nu ik weer een nieuwe sponsor erbij heb, kan en wil ik dit niet gaan verpesten! Ik probeer er boven te staan, om zeker hoger op te komen!

Snowboarden in Oostenrijk Zodra ik dan ook vrije momenten heb hier, ben ik graag weer het buitenbeentje, kan ik eindelijk een paar uurtjes weg van deze werkomgeving, met een board bezig zijn. In dit geval snowboarden wat ik dan opnieuw weer ben gaan oppakken en dat zoveel mogelijk tussen het dagelijkse sleur door. Eenmaal weer op een snowboard gestaan te hebben na twee jaar dacht ik juist dat ik het snowboarden zo goed als onder de knie zou hebben vanwege het vele wakeboarden. Dit heb ik zeker overschat! Het board gevoel is misschien hetzelfde, maar de houding is dan weer totaal anders, net als de techniek. En niet te vergeten de ondergrond. Met wakeboarden probeer je eigenlijk als het ware het board boven water te houden om zo vooruit te komen. Bij snowboarden is juist het geval dat je het board in de sneeuw houdt. Alles bij snowboarden is juist net het tegenovergestelde van wakeboarden. Nu heb ik een aantal keren heb mogen snowboarden, vier pogingen tot nu toe met een gekneusde pols, GoPro in tweeën en vele blauwe plekken later, was dit vooral met veel vallen en opstaan, ondanks dat, begin ik de wintersport wel wat meer te waarderen, zeker nu ik meer tijd over heb om te gaan snowboarden! Hoe ver ik daarin zal gaan komen is dan nog maar de vraag..

Advertisements