Ik kan een totaal van maar liefst 281 dagen op deze plek dat ik hier tot nu toe ”gewoond” heb, wegstrepen, de dagen van twee jaar geleden dat ik hier begonnen ben, meegerekend.

Ze zeggen dat een tweede keer op dezelfde plek terugkomen nooit hetzelfde zal zijn..En dat klopt precies! Teveel veranderingen. De vele ergernissen rondom. Het niet meer op gemak voelen en mezelf niet meer kunnen zijn. Ik kan in mijn ogen niets meer goeds zeggen over deze plek, de mensen. Ik heb meer dan genoeg gezien hier na alles. Een hoop meegekregen over de cultuur, het leven etc..De verhalen voor mijn boek over Egypte is dan ook meer dan genoeg over te schrijven. Ik wil met een nieuw verhaal komen over het land en zijn culturen. Alles samengevat..is dit gewoon niet voor mij weggelegd, terugkomen naar een plek dat ik al grotendeels gezien heb.

Vooral omdat het ergste dat ik hier tegenkom, zijn de ergernissen aan mezelf. Er komen momenten naar boven over mezelf, waar ik aan ga twijfelen…Waar ligt mijn hart het meest bij..? Watersport of Wintersport ? Kies ik toch voor mijn uitgestippelde droom achterna te gaan of maak ik opnieuw een omleiding en wat wil ik dan komende winter deze keer ? Terug naar het Oostenrijk avontuur of verder met een beach avontuur ? waarin ik me nog verder kan blijven focussen op wakeboarden & kitesurfen. Ik moet toegeven dat ik het leven in Oostenrijk, die 3 maanden dat ik daar zat, een stuk makkelijker vond, zonder ergens om te moeten geven, alsof ik een knop kon uitzetten. Waar ik me echt zo langzamerhand aan begon te hechten, het snowboarden begon te waarderen. Het gaf me op de 1 of andere manier, datgene wat ik zocht. Als ik daarop terug kijk, mis ik het ontzettend! Maar ga ik dan weer dezelfde fout maken als ik terug naar ook diezelfde plek zou gaan..? En al weet ik dan van mezelf dat ik dan toch wel weer ver over mijn grenzen heen zal gaan.

Kortom..Een grote fout om hier terug te komen, is mij inmiddels ontdekt, ondanks de doelen waarvoor ik daadwerkelijk naar deze plek kwam. Alles is hier voor mij te bekend. En hoe langer ik hier zit, hoe erger ik deze plek begin te vinden. En nu moet ik ook nog eens keer op keer alleen maar stappen terugnemen in plaats van stappen vooruit. En dan heb ik het eigenlijk over mijn wakeboard -en kitesurfleven.

Het wordt dan ook echt tijd dat ik weer weg ga, naar een andere plek, niet meer omkijken naar deze plek…verder gaan is het plan. Ondertussen kijken naar die ene juiste sponsor.VID-20180523-WA0045_000006.jpg

 

Maar ondanks dat dat nog niet helemaal soepel gaat, probeer ik nog altijd naar een ander soort uitweg te zoeken en zit ik er dan ook daadwerkelijk aan te denken om in het nieuwe jaar een pauze in lassen en in Nederland een studie te volgen, om zo mijn kansen voor Australië hopelijk te vergroten, maar ook om meer in de wintersport te gaan doen. Al wilde ik nooit meer terug gaan naar NL en daar weer een tijdje te blijven, om wat voor redenen dan ook. Dat is dan toch wel uiteindelijk hoe mijn leven eruit zal komen te zien, het heen en weer gereis tussen landen waar ik mijn watersport kan doen en hier en daar eens een winterseizoen op een snowboard kan gaan staan. Ik ben nu eenmaal verliefd geworden op zowel de watersport als ook de wintersport. Waarom zou ik dit niet gewoon kunnen combineren..?

 

Advertisements